حسن بيگلرى

232

سر البيان في علم القرآن ( فارسى )

در حال وقف ، ساكن كنند امتياز بين مذكر و مؤنث از ميان ميرود لذا براى امتياز ميان مذكر و مؤنث ، حرف سين بكاف خطاب مؤنث در حال وقف لفظا ملحق سازند و يا كاف خطاب مؤنث را هنگام وقف لفظا به شين بدل نمايند ليكن بطور كلى قرائت برابر رسم الخط قرآن و وقف به سكون كاف خطاب ، اعم از مذكر يا مؤنث از هر جهت اولى است . وقف به حركت و وصل به سكون وقف به حركت - آنست كه صدا بدون سلب حركت حرف آخر ، قطع شود مانند : مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ كه اگر كلمهء آخر با حركت كسره وقف گردد آن را وقف به حركت گويند كه جايز نيست و نون مكسوره هنگام وقف بايد ساكن خوانده شود ( سكون عارضى است ) . وصل به سكون - آنست كه پس از وقف باسكان ، كلمهء موقوف عليها بدون تازه كردن نفس بكلمهء ما بعد وصل شود مانند اللَّهُ الصَّمَدُ كه دال مضمومه در حال وقف بايد ساكن خوانده شود ( سكون عارضى است ) و وصل كردن كلمهء موقوف عليها بكلمهء ما بعد بدون تازه كردن نفس جايز نيست و آن را وصل به سكون نامند . وقف به حركت و وصل به سكون نزد قاطبهء اهل زبان عرب از نحويّين و قراء مردود و متروك است و از موضوعات مهمى است كه در موقع تلاوت قرآن مجيد بويژه هنگام اقامهء نماز بايد رعايت شود و برابر متن كتاب عروة الوثقى احتياط واجب ترك وقف به حركت و وصل به سكون است .